Royal Carabean etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Royal Carabean etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

3 Mayıs 2012 Perşembe

Majesty Of The Seas

Coco Cay Adası'ndan küçük tekne-dolmuslarla gemimize dönerken, gemimize bir bakıyorum, öyle ulu ve görkemli görünüyordu ki....
O kadar zarif bir duruşu var ki okyanusun üzerinde kendinden emin, bizleri içeri almayı beklerken...
Majesty of the Seas... kenarında yazılı adını görüyor, daha da bir hayranlık duyuyor insan...



Sen küçük bir buz parçasına çarp bakalım da o zaman görürüz kim majeste

Hayranlık duyuyor insan duymasına da...
Şöyle birşey düşünmekten alamıyorum kendimi:
"Haaa denizlerin efendisiymis, sen küçük bir buz parçasına çarp bir bakalim da görürüz o zaman efendiliğin falan kalıyor mu?"

Ananas olmadan yemek yiyemiyorum... 
Sabah kahvaltısındaki tabağımda, öğle yemeğimde, aksam yemeğimde, et yemeğinin yanında, salatamın icinde, tatlının yanında hep ama hep ananas var. Bugün tek başıma 2 ananas yedim herhalde..
Bu tropikal meyve dedikleri boş laf değil. Burda yediğim meyveler kadar lezzetli meyveleri hicbir yerde yemedim.
Ananas, çilek, uzum, kavun... ağzına aldığın anda suyu dağılıyor, yuttuktan sonra midene giderken bütün iç organlarını suluyor sanki, icinden geçişini bile hissediyorsun, o kadar müthiş bir tadı var.
Ananas olmadan yemek yiyemez oldum.
Paris'e dönünce ne yapıcam şimdiden onu düşünüyorum...

Bu aksşmki yemek icin restaurant seçiminde zorlandık.
Farkli conceptler var. Çok seçenekli açık büfe her zaman en ulaşılabilir en kolayı. İstersen parmak arası terlik ve shortlarla gidebilirsin.
Hiç kendini zorlamadan yani..

My time dining

My Time Dining daha class bir concept.
Bir kere yemek geminin buyuk ana yemek salonunda verildigi icin herkes cok sik ve elegan giyiniyor. Bayaaa bildigin gece kiyafetleriyle geliyor insanlar yemege... Ya da özel bir davete, hatta bir dugune gider gibi... Öncesinde fotograf seanslari oluyor, bu kadar hazirlanma bosa gitmiyor, elinde belge oluyor.
Yemek yiyecegin saati sen seciyorsun.
Seyahat boyunca her aksam ayni masada ayni insanlarla yemek yemeyi secebilirsin, ya da ayri bir masada kendi basina yiyebilirsin.
Sana kalmis...
My time dining tarz olarak her açıdan cok güzel.
Bir kere günde en azından bir kere masada servis edilmenin de zevkli birsey olduğunu anliyorsun.
Sonra birbirinden sik ve ozenli insanlarla yemek yemenin de aldigin zevke bir katkida bulundugunu fark ediyorsun.
Bu da sanirim artik yas ve zevk itibariyle bize daha cok hitap ediyor.
Bir avantaji daha var: Daha az yiyorsun.
Zira restaurant'ta porsiyonlar daha olculu ve onceden belirlenmis.
Kalktiginda kendini cok yemis veya ağır hissetmiyorsun, uzun soluklu bir seyahatte bu cok önemli bir kriter.
Yine de restaurant ve acik bufe arasindaki en büyük fark ambians.

Bir sosyolog olarak soyleyebilirim ki sınıf farklarını, insanlarin davranış ve yaşam tarzı farklılıklarını çok net görebiliyor insan.

Yemekten sonra aksam showunu izlemek üzere gösteri salonuna gidiyoruz. Gemi üzerinde şimdiye kadar gördüklerim ve muhtemelen bundan sonra göreceklerim inanılmaz. Gemideki gösteri salonu, koltuklarin güzelliğiyle, alanın büyüklüğüyle, dekorasonuyla, anfi tiyatroya benzer yapısıyla şehirlerdeki gösteri merkezlerini aratmayacak nitelikte.

9 yaşında jungling'i meslek olarak yapmaya karar vermis

Bu aksam, jungling yapan bir cocuk gecenin olayiydi.
Hani su 5-6 topu binbir sekilde çevirme meselesi..
Ayni tarz gosteriyi sadece topla degil, sopalarla, kutularla, sapkalarla ve hatta bicaklarla yapan cok yetenekli genc bir cocuk vardi.

Yetenek... cok ama cok ozel, kiymetli, cok az bulunan bir vergi...

9 yasinda kesfetmis jungling'e olan eğilimini ve yeteneğini. Ve daha o yaşta, bunu ileride meslek olarak yapmaya karar vermis.
Simdi 24 yasinda ve hedefine ulasmış.
Tiyatrolarda, gemilerde, buyuk otellerin animasyonlarinda muazzam gostersini sunuyormus.

Ne istedigini bilmek ve sadece o yola odaklanip yürümek, ısrar etmek ve sonunda başarılı olmak herkese nasip olan birsey degil.
Bu nedenle de bu çocuğa bayildim, bir kere daha hayran oldum.

Dance under the stars

Bu showun ardindan, havuz kenarinda "dress code: white" olan bir activite vardi.
"Dance under the stars"
Ben de beyaz mini etegimi ve beyaz sirttan baglamali bluzumu giydim.
Gecenin o saatinde buyuk bir bufe kurmuslar. sushi bile vardi.
Ben yemek yemedim.
Ama cikolata muslugu ve cilekler dehsetti... Dayanamadim...
Onlar nasil cilek oyle? Hansel ve Gratel'deki gibi insani ayartmak, bastan cikartmak icin konulmuslar sanki oraya, nasil karsi koyulabilir bu cileklere? Hele bir de cikolata muslugundan gecirip... Himmmm...
Bu tropikal bolgelerde hayatimda yemedigim kadar meyve yiyorum. Sahiden mukemmel...

Digerleri 8. aksam yemeklerini yerken ben cileklerin basindan ayrilmadim.
Hepsini ben mi yedim acaba, bilmem, biraz digerlerine de birakayim deyip uzaklastim, ne yalan soyliyim...

Bu ülkede hiçbir şeyi gördüğün fiata alamıyorsun

Amerika'da alışamadığım birşey var. Bunu gemide de yaşadım.
Bu ülkede hiçbir seyi afişe edilen kendi fiatına alamıyorsun...
Birşeye ucuz, hesaplı ya da pahalı diyemiyorsun.
Fiatin üzerine bir dolu şey ekleniyor. Önce tax, sonra "gratuity" yani servis ekleniyor. Bunun uzerine bir de "additional tips" diye bir yer var, oraya da birsey eklemen gerekiyor. Zaten %15 bir gratuity oduyorsun hizmet icin, yetmiyor bir de senin de birsey eklemen bekleniyor.
Yani gönlünden ne koparsa misali...
Eklemediğin zaman bozuluyorlar, bayaa surat yapiyorlar.
Dolayisiyla ilk sempatilerinin, yakinliklarinin, sicakliklarinin ne kadar bos, sahte, hesaplanmis oldugunu anliyorsun.
Ben sahsen bu ülkede birsey almaya, ozellikle hizmet sektoru olan yerlerde cekinir oldum, zira fiat katlandikca katlaniyor.

Sonra insan hizmet sektorundeki sevimsiz ve hatta antipatik Fransızları arar oluyor.
En azından en son ödeyeceğin rakam zaten başta gördüğün rakam oluyor, bunu herkes biliyor.
Kimse şaşırmıyor...


Majesty of the Seas

Key West / Bahamas

Nassau / Bahamas

Coco Cay / Bahamas

Bahamas Adalari'na Gemi Seyahati

JAPONYA : Kultur farki diye ben buna derim.


Dunya Turu (8) HAWAII

Dunya Turu (7) LOS ANGELES

Dunya Turu (6) SAN FRANCISCO

Dunya Turu (5) ROAD TRIP ( Grand Canyon, Zion Canyon, Bryce Canyon Monument Valley, Yosemite...)

Dunya Turu (4) LAS VEGAS

Dunya Turu (3) BAHAMAS

Dunya Turu (2) MIAMI

Dunya Turu (1) Balayi

2 Mayıs 2012 Çarşamba

Key West - BAHAMAS

8 Eylul 2011

Birkac ada gordum ama Bahamas Adalari oyle abartilacak bir yer degil.
Memleketimdeki sahiller daha guzel, hele Marmaris...
Ama suda olmak, gemi seyahati yapiyor olmak sahane... Gemi tutkunlari var, baska turlu tatile cikmayan... Simdi anliyorum neden.

Key West'te gunesin en tepede oldugu zamanda saldi bizi gemi, geziyoruz ama bir yandan da eriyoruz..
Resmen eriyoruz yani, vucutta su kalmadi. Kanimiz akmiyor.
Duval Street'te geziyoruz, en hareketli, dukkanlarin, cafelerin oldugu cadde burasi.

Amerika'nin en guney noktasi Key West'te
Key West en en en onemli ozelligi, Amerika'nin en en en guney noktasinin burada olmasi.
Oyle bir teneke koymuslar, burasi en guney diye, herkes gidip resim cektiriyor. Eh, gelmisken biz de eksik kalmadik...

Hemingway'in evi

Sandra Bullock ve Chris O'donnel'in bir filmi vardi.
"In the war and love". Hemingway'in yazarliga basladigi yillarda, savas sirasinda bacaginin kesilmesini engelleyen bir hemsireyle yasadigi ask hikayesi. Filmin sonunda Hemingway'in yazdigi ve yalniz kaldigi bir ev vardi. Hemingway'in gercek kendi evi. Iste o evi gezdik. Burda Key West'te yasamis, 9 sene.
Key West'teki klasik Amerikan evleri gibi tahtadan...

Evin en buyuk ozelligi su: Hemingway'in vakt-i zamaninda 6 ayakli bir kedisi varmis. Bu orjinal kediyi ciftlestirip cogaltmaya karar vermis. Ve ondan sonra bu gelenegi devam ettirmisler. Evde, 60'tan fazla Hemingway kedileri denilen 6 ayakli bu ozel kedilerden var. Cok enteresan...

Bilgi verme konusunda Amerikali'lardan daha comertini tanimam

Bu gemi seyahatinde fark ettigim birsey var. Amerikalilar sahiden cok open minded insanlar. Kendilerini geri cekmiyorlar, cool takilmiyorlar, Fransizlar gibi aristokrat, burjuva gecinmiyorlar, kendilerini dev aynasinda gormuyorlar.
Hemencecik iletisim kuruyorlar...
Comertler... Bilginin en degerli edinim oldugunu var sayarsak, bilgi vermek konusunda cok ama cok comertler. Daha sormadan konuya dair ne biliyorlarsa soyluyorlar. Seni bilgilendiriyor, yardim ediyorlar. Bilgi edinmek zaman alan birsey, dolayisiyla cok pahali. Amerikalilarin bilgi verme konusundaki comertligine her seferinde hayran oluyorum. Gemiden inerken 6 haftada bir gemi seyahatine cikan Amerikali emekli bir ciftle tanistik. Key West, Las Vegas ve Grand Canyon hakkinda tonla bilgi verdiler bize.  Insana zaman kazandiriyor.
Burda, bir kez daha, Fransizlar basta olmak uzere Avrupali insanlarin, bilgi paylasimi konusunda ne denli cimri ve ketum olduklarini anliyorum.

Sonra gemimize donuyoruz.
Ingilizce animasyon yapilan bir ortamda bulunmak ta cok guzel.
Dilin espri anlayisinda ne kadar fark yarattigini goruyor insan. Bu aksamki animasyon, geminin en sexy erkeginin secilmesiydi. Geminin Miami'den kalktigini, gelenlerin cogunlugunun Miami'li oldugunu var sayarsak, eh yarisma sahiden sexy erkekler gecidiydi...
Tipki Ocean Drive gibi...


Majesty of the Seas
Key West / Bahamas
Nassau / Bahamas

Coco Cay / Bahamas
Bahamas Adalari'na Gemi Seyahati