Bu hafta izledigim filmlerden ozellikle James Brown'in hayatini ve muzik basarasini anlatan
"Get on up" filmini muhakkak tavsiye ederim. Ne denli berbat bir çocukluktan çikip nasil bu çapta bir basari elde ettigi anlatiliyor.
Her zaman, hangi kosulda olursa olsun pesinden gidecek bir ritm, bir muzik buluyor.
Takip ettigi ritm James Brown'in isigi oluyor, lideri, yolu, yordami oluyor...
Filmde dikkatimi çeken bir husus var.
O da insanin geçirdigi çocuklugun hayatinin tamamini nasil etkiledigi...
Bir yazimda daha bahsetmistim : Gokyuzu gibi bir yer çocukluk, her yere bizimle geliyor.
Cocuklukta geçirilen kotu olaylar insanda tamir olmaz, onarilamaz hasarlar açiyor.
James Brown da bunlari tersine çevirerek zekasi ve spontane olusuyla inanilmaz basarilar elde ediyor, dunya çapinda bir sanatçi oluyor, ozel jetini aliyor, ama gerçekte içi huzuru asla bulmuyor...
Tavsiye edecegim ikinci film "Nightcrawler".
Jake Gyllanhaal oynuyor. Son yillarin yukselen aktorlerinden biri bana gore.
"Her filmini izlerim." dedigim aktorler listem var benim. Yani film onemli degil, o varsa, sirf acting performansi için bile izlerim dedigim isimler var. Christian Bale bunlarin basinda mesela.
Ilk kez Heath Ledger'le beraber oynadigi Brokeback Mountains filminde izlemistim Jake Gyllanhaal'i. Gay bir aski konu ediyordu film; ve bir ask ve bir tutku ancak bu kadar guzel izleyiciye aktarilabilirdi diye dusunmustum. Ondan sonra da izledigim her Jake Gyllanhaal filmini inanilmaz kaliteli ve basarili buldum. (Mesela Source Code)
Nightcrawler bir saheser degil ama iyi bir film. Ozellikle Jake Gyllanhaal iyi adam, hero rolunu de oynarim, psikopati da oynarim iddiasinda. Filmdeki replikler çok zekice. Insan business managment dersinde gibi hissediyor kendini bazi yerlerde.
Tavsiye edecegim uçuncu film: "The Drop"
Mafyanin her gece kirli parasini depo ettigi bir bar seçiyor ve para, yuzunu asla hatirlamayacagimiz bir suru elden elde geçerek soz konusu bara getiriliyor. Mafyanin parasinin bulundugu bar o gece soyguna ugrarsa, mafyanin paralarinin çalinmasindan kim sorumlu olur acaba?
Surukleyici bir film. Tom Hardy oynuyor.
Tom Hardy'nin baska filmlerinden edindigim referansla Tom Hardy film kotuyse bile onu guzellestirebilecek bir aktor deyip Drop'u izledim. Fena degil.
Tom Hardy'yi ilk defa "Warrior" filminde izlemistim ve inanilmaz begenmistim. Iki boxor kardesin spor hayatlari ve aralarindaki kisisel sorunlar anlatiliyordu. Iki kardes kazanmak zorunda olduklari bir final maçinda karsi karsiya gelir. O maçi anlatmiyim simdi offf ne tansiyonu yuksek anlardi.. Izlemediyseniz kesinlike tavsiye ederim.
Bir de "Locke" adli filmi var. Tek bir kare filmi sadece diyaloglarla ve sadece tek aktorun varligiyla doldurmak çok zordur. ("Dig" filmi gibi). Ama iste bazi aktorler ve bazi senaryolar bunu basariyor. Tom Hardy da evde karisi ve çocuklari onu maç izlemeye beklerken o hastaneye bir gecelik iliskisinden dogacak bebegini ziyarete gidiyor. Sadece konusmalar ama dikkatiniz asla dagilmiyor.
Bu hafta izledigim son film "Pride"
Fim gerçek bir hikayeden yola çikiyor.
Margret Tacher'in sevmedigi azinliklar olan gaylerin ve madencilerin dayanismasi.
Filmin isleyisi biraz agir gidiyor ama fena degil. Yine de çok kucuk bir zumreye hitap eden, ozellikle 1985'teki Ingiltere'deki olaylarin detayini bilmeden anlasilmasi zor bir film.
Ilginize...
Beğendiğim Filmler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Beğendiğim Filmler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
31 Ocak 2015 Cumartesi
27 Ekim 2014 Pazartesi
Bir film izledim : The Lunchbox
Hafta sonu bir film izledim. Bir Hint filmi.
Dolmuş, gündelik hayatın dışından gelebilecek herhangi bir hamleyle taşmaya hazır duygular fırtınasında izleyiciyi sürükleyen bir film...
İla, kocası tarafından ilgi ve sevgi görmeyen genç, güzel ve mutsuz bir ev kadınıdır.
Kocasının dikkatini çekmek, kalbini yeniden fethetmek ve kendisine iltifat etmesini sağlamak için kolları sıvar ve mutfağa girer. Kocası için özene bezene enfes öğle yemekleri hazırlar.
Ve Hindistan'da çok gelişmiş olan "evden şirketlere öğle yemeği paketi teslimatı" için evine gelen "dabbawala" ya hazırladıklarını verir.
Kocasını özel tariflerle ve özel baharatlarla hazırladığı yemekleriyle memnun ettiğinden emindir. Ne var ki; kocası akşam eve geldiğinde yemeklerden hiç söz etmez, İla ile ilgilenmez. Her zamanki gibi karnıbahar yapmış olduğunu söyler ve İla, lunchbox'ların karıştığını ve yaptığı o özel yemeklerin başka birine gittiğini anlar.
Saajan, bir devlet dairesinin muhasebesinden sorumlu, karısını kaybetmiş, yalnız ve kısa bir süre sonra emekli olacak olan, orta yaşlı bir adamdır.
İla'nın özene bezene hazırladığı nefis yemeklerin yanlışlıkla gittiği adres odur. Kendisi de bu lezzetteki yemeklerle karşılaşınca son derece şaşırır. Ve hatta öğle yemeği için lunchbox siparişi verdiği yemek şirketini tebrik eder.
İla durumu anlar. Ertesi gün yeniden aynı lezzette ve yaratıcılıkta yemekler hazırlar. Bu sefer, lunchboxın içine bir de not yazıp koyar... Ve bu şekilde lunchboxların içinde gidip gelen yazılı bir iletişim başlar.
Başta, temel konu yemekler ve paketin adres karışıklığı olsa da, aralarındaki paylaşım derinleşir.
Birbirlerine iç dünyalarını açmaya başlarlar...
Film, her insanın dinlenilmeye, anlaşılmaya, söylediklerinin ve yaptıklarının karşısındaki kişide bir tepki uyandırmasına, kısaca hayatta tutunacak bir insana duyduğu ihtiyaca vurgu yapıyor.
Son derece beklenmedik şekilde kurulan bu ilişkiyle birbirine tutunuyor İla ve Saajan ve bir amaç var ediyorlar kendi kendilerine...
Filmin belki de en can alıcı meselesi, lunchboxların karışmasıyla oluşan bu arkadaşlığın nereye doğru gittiği...
The wrong train can get you to the right station?

Dolmuş, gündelik hayatın dışından gelebilecek herhangi bir hamleyle taşmaya hazır duygular fırtınasında izleyiciyi sürükleyen bir film...
İla, kocası tarafından ilgi ve sevgi görmeyen genç, güzel ve mutsuz bir ev kadınıdır.
Kocasının dikkatini çekmek, kalbini yeniden fethetmek ve kendisine iltifat etmesini sağlamak için kolları sıvar ve mutfağa girer. Kocası için özene bezene enfes öğle yemekleri hazırlar.
Ve Hindistan'da çok gelişmiş olan "evden şirketlere öğle yemeği paketi teslimatı" için evine gelen "dabbawala" ya hazırladıklarını verir.
Kocasını özel tariflerle ve özel baharatlarla hazırladığı yemekleriyle memnun ettiğinden emindir. Ne var ki; kocası akşam eve geldiğinde yemeklerden hiç söz etmez, İla ile ilgilenmez. Her zamanki gibi karnıbahar yapmış olduğunu söyler ve İla, lunchbox'ların karıştığını ve yaptığı o özel yemeklerin başka birine gittiğini anlar.
Saajan, bir devlet dairesinin muhasebesinden sorumlu, karısını kaybetmiş, yalnız ve kısa bir süre sonra emekli olacak olan, orta yaşlı bir adamdır.
İla'nın özene bezene hazırladığı nefis yemeklerin yanlışlıkla gittiği adres odur. Kendisi de bu lezzetteki yemeklerle karşılaşınca son derece şaşırır. Ve hatta öğle yemeği için lunchbox siparişi verdiği yemek şirketini tebrik eder.
İla durumu anlar. Ertesi gün yeniden aynı lezzette ve yaratıcılıkta yemekler hazırlar. Bu sefer, lunchboxın içine bir de not yazıp koyar... Ve bu şekilde lunchboxların içinde gidip gelen yazılı bir iletişim başlar.
Başta, temel konu yemekler ve paketin adres karışıklığı olsa da, aralarındaki paylaşım derinleşir.
Birbirlerine iç dünyalarını açmaya başlarlar...
Film, her insanın dinlenilmeye, anlaşılmaya, söylediklerinin ve yaptıklarının karşısındaki kişide bir tepki uyandırmasına, kısaca hayatta tutunacak bir insana duyduğu ihtiyaca vurgu yapıyor.
Son derece beklenmedik şekilde kurulan bu ilişkiyle birbirine tutunuyor İla ve Saajan ve bir amaç var ediyorlar kendi kendilerine...
Filmin belki de en can alıcı meselesi, lunchboxların karışmasıyla oluşan bu arkadaşlığın nereye doğru gittiği...
The wrong train can get you to the right station?

Senarist ve yönetmen Batra Ritesh'in esas olarak Hindistan toplum dinamiklerini anlatmak gibi bir kaygısı olmasa da filmde toplumun sosyolojik ve ekonomik yapısı hakkında birçok dokuyla karşılaşıyoruz : Geçim mücadelesi, ekonomik yetersizlik, yalnızlık, yollardaki alt yapı yetersizliği, ağzına kadar dolu toplu taşım araçlarına mecbur insanlar...
Filmde benim dikkatimi çeken bir diğer mesele bu lunchbox'ların dağıtım sistemi.
Okuduklarıma göre, Hindistan'da oldukça gelişmiş olan bir sistem bu.
Yani birileri (dabbawala) her gün öğle saatlerine doğu evinize geliyor, kutu kutu üstüste dizerek hazırladığınız çıkınları koyduğunuz çantayı alıyor ve tüm Mumbai'yi, bisikletle, otobüsle, kamyonetle vs... ile şirket şirket gezerek çalışanların eşlerinin verdiği öğle yemeğini dağıtıyor.
Öğleden sonra lunchboxlar toplanıyor ve geldikleri evlere geri gönderiliyor.
Hem de hatasız bir şekilde !!!
Temel olarak, alınan adres ve teslim edilen adrese dair kutuların üzerinde renkli kodlama şeklinde çalışıyor sistem.
Öğle yemeğini restaurant'larda yemeyi tercih etmeyen ofis çalışanlarına her gün yemek hazırlıyor ev hanımları. Bu da, pazarda değişim değeri olmayan, ancak "domestic labour force" çatısı altında global bütçeye katkı sağlayan ev kadnının da rolünü görmemizi sağlıyor film.
Kayda alınmayacak kadar düşük hata payıyla çalışan bu sistem modern teknolojik sistemleri alt ediyor.
2010 yılında, Harward Business School, The Dabbawala System: On-Time Delivery, Every Time, adında bir çalışma yürütmüş, tamamen insan iş gücüne dayalı bu çok yüksek kalitedeki hizmetin püf noktalarını araştırmis.
Başı belli, sonu belli, mutlaka mutluluk ve çıkış vaadeden filmlere alternatif bir film izlemek istiyorsanız LUNCHBOX ı kesinlikle tavsiye ederim.
Filmde benim dikkatimi çeken bir diğer mesele bu lunchbox'ların dağıtım sistemi.
Okuduklarıma göre, Hindistan'da oldukça gelişmiş olan bir sistem bu.
Yani birileri (dabbawala) her gün öğle saatlerine doğu evinize geliyor, kutu kutu üstüste dizerek hazırladığınız çıkınları koyduğunuz çantayı alıyor ve tüm Mumbai'yi, bisikletle, otobüsle, kamyonetle vs... ile şirket şirket gezerek çalışanların eşlerinin verdiği öğle yemeğini dağıtıyor.
Öğleden sonra lunchboxlar toplanıyor ve geldikleri evlere geri gönderiliyor.
Hem de hatasız bir şekilde !!!
Temel olarak, alınan adres ve teslim edilen adrese dair kutuların üzerinde renkli kodlama şeklinde çalışıyor sistem.
Öğle yemeğini restaurant'larda yemeyi tercih etmeyen ofis çalışanlarına her gün yemek hazırlıyor ev hanımları. Bu da, pazarda değişim değeri olmayan, ancak "domestic labour force" çatısı altında global bütçeye katkı sağlayan ev kadnının da rolünü görmemizi sağlıyor film.
Kayda alınmayacak kadar düşük hata payıyla çalışan bu sistem modern teknolojik sistemleri alt ediyor.
2010 yılında, Harward Business School, The Dabbawala System: On-Time Delivery, Every Time, adında bir çalışma yürütmüş, tamamen insan iş gücüne dayalı bu çok yüksek kalitedeki hizmetin püf noktalarını araştırmis.
Başı belli, sonu belli, mutlaka mutluluk ve çıkış vaadeden filmlere alternatif bir film izlemek istiyorsanız LUNCHBOX ı kesinlikle tavsiye ederim.
Libellés :
Begendigim Filmler,
Beğendiğim Filmler,
dabbawala,
Film,
Hindistan,
Lunchbox
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


